Żabie udka

Sprawdzam stronę Lecha Kaczyńskiego i upewniam się, że nie jest on prezydentem IV Rzeczypospolitej Polskiej. Odwiedzam serwis Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i na pierwszy rzut oka również nie jestem w stanie wyłowić żadnej wzmianki o IV RP, choć być może udałoby mi się to, gdyby nie zepsuta wyszukiwarka.

Wszystko wskazuje więc na to, że kraj, w którym żyję to nadal Rzeczpospolita Polska w wersji 3.0. No, może nie 3.0, raczej 3.01, 3.02 lub 3.10, w końcu jakimś przemianom twór ten ciągle podlega. Od początku kaczystowskich rządów nie nastąpiła jednak żadna zmiana ustroju. Konstytucja RP jest jaka była, proces legislacyjny wygląda podobnie, wady systemu są znane i od lat dokładnie takie same.

Wszędzie słyszę jednak o wersji czwartej, która już za momencik, już za minutkę ujrzy światło dzienne. Prace trwają, każdego tygodnia któryś z ministrów ogłasza, że kolejny etap prac został zakończony. Prawo i Sprawiedliwość próbowało wmówić mi nawet, że istnieje ktoś taki jak „Obywatel IV RP”, choć zauważyć dało się pewne spory co do prawdziwej natury tego Nowego Lepszego Człowieka.

Sio!

Przyznam, że całą sytuację uważam za irytującą i to nie ze względu na dysonans poznawczy, któremu siłą rzeczy podlegam. Mogę spokojnie funkcjonować w rzeczywistości, w której pojęcia duplikują się i nakładają na siebie. Rywalizację pomiędzy memami uważam nawet za stan naturalny i pożądany. Wydaje mi się jednak, że język będący w użyciu w dużym stopniu determinuje kształt i kierunek debaty, a przecież każda w miarę zdrowa demokracja jest właśnie czymś takim – wielką dyskusją. Jeśli więc pozwalamy na zanieczyszczenie języka, to psujemy też polityczny dyskurs, w którym uczestniczymy.

Pojęcie „IV RP” jest właśnie takim przeszkadzającym pyłem, pozbawionym poznawczej wartości memem, który niesie ze sobą przykre skojarzenia z bliżej nieokreślonym Układem, szarą siecią i odnową moralną przeprowadzaną przy współudziale populistycznej partii składającej się z przestępców i kombinatorów. Odnowy jak nie było tak nie ma, pierwsze afery wychodzą na jaw, a najgłośniejszymi inicjatywami rządu w ostatnich miesiącach były, patrząc chronologicznie, propozycja faszyzacji polskich szkół publicznych poprzez przymusową munduryzację uczniów oraz częściowa dekonspiracja agentów polskiego wywiadu, przeprowadzona przez człowieka, który nadal wierzy, że jego przeznaczeniem jest wielkość.

Przydatne pojęcie? E tam.

Natknąłem się na pogląd, że „IV RP” jest terminem o tyle przydatnym, że pozwala na obśmianie praktycznych przejawów implementacji samej idei. Nie zgadzam się z tym. Duża część społeczeństwa nadal uważa „IV RP” za dobry pomysł, czego najlepszym dowodem są ciągle wysokie notowania partii braci Kaczyńskich. Jeśli podtrzymujemy więc życie pisowskiego mema, to podtrzymujemy także wszystkie skojarzenia z nim związane, nie tylko te negatywne.

Być może kaczystom, tak jak Microsoftowi w przypadku Visty, uda się wreszcie wypuścić na rynek produkt finalny w nowej wersji min. po to, by jednocześnie powiadomić o trwających pracach nad pierwszym dużym pakietem poprawek. Jednak póki co nadal korzystamy ze starego systemu i nie ma powodu by twierdzić, że jest inaczej. Mówię to ja, zdeklarowany obywatel III Reczypospolitej Polskiej.