Ekonomia obfitości

Wszyscy czytelnicy New York Timesa, którzy nie omijają wstępniaków, mogą dowiedzieć się, że:

• USA posiadają bodaj najlepiej rozwinięty sektor prywatnej dobroczynności na świecie.
• Nie jest to zjawisko pozytywne, gdyż w jego wyniku amerykański rząd, w stosunku do wielkości gospodarki, ma do dyspozycji znacznie mniej pieniędzy niż np. rząd Finlandii (wydatki charytatywne są w Stanach z reguły zwolnione z podatków).
• Negatywnym zjawiskiem jest również to, że pieniądze pochodzące z datków powyżej 1 mln dolarów nie są po prostu rozdawane każdemu według potrzeb, lecz w 44 procentach przekazane zostały instytucjom zajmującym się szkolnictwem wyższym, w 16 procentach podmiotom związanym z medycyną, 12 procent zaś wsparło sztukę i kulturę.
• Kolejnym powodem do zmartwienia jest fakt, że darczyńcy przekazują swoje pieniądze na cele bliskie ich sercu.
• Państwowa administracja wydaje pieniądze efektywniej od ich właścicieli gdyż, cytuję, "wydatki publiczne alokowane są demokratycznie pomiędzy konkurującymi zastosowaniami". Myślę, że autor pominął pewien fakt. Organizacje charytatywne również konkurują o pieniądze bogatych darczyńców. Dodatkowo nie zauważył, że "demokratyczna alokacja", czyli polityczna walka o środki, które nie należą do decydentów i których właściciele utracili wpływ na sposób ich wydawania, jest sama w sobie mocno problematyczna, zwłaszcza w kontekście takich słów jak "efektywność".

Jako uzupełnienie proponuję inny artykuł z NYT, poświęcony nowej klasie superbogaczy, która w USA ma się nad wyraz dobrze. Jedni ich kochają, inni nienawidzą, dla mnie są przede wszystkim czynnikiem decentralizującym amerykański obieg gospodarczy, a także efektem i reakcją na rosnącą federalizację Stanów.

Rejestracja w portalu NYT jest bezpłatna, więc nie ma co się martwić o jej mandatoryjność.

Do zjawiska emigracji zarobkowej zdążyliśmy się już przyzwyczaić. Temat ten jest regularnie przerabiany przez media, które piszą albo o kolejnej fali wyjazdów albo o skutkach zjawiska dla polskiego rynku pracy.

Jeśli wierzyć statystykom (co najmniej kilkaset tysięcy osób, które wyjechały na stałe lub tymczasowo), większość Polaków ma w swoim otoczeniu kogoś, kto emigrował. Wielu z nas posiada więc choćby pośrednią wiedzę, doświadczenie i może opowiedzieć jak to jest pracować w innym kraju, czy to dzięki przeżyciom własnym czy opowieściom znajomych. Nie inaczej jest ze mną.

Czytaj dalej »

Przypuśćmy, że jakaś firma, np. sklep internetowy, spodziewa się corocznego nawału zamówień przed świętami Bożego narodzenia. Co robią jej właściciele?

Z jednej strony zachęcają potencjalnych klientów specjalnie przygotowanymi na ten czas ofertami ("tańsze płyty na gwiazdkę", "zapakuj swój prezent w świąteczny papier"), z drugiej robią wszystko by wzmożony ruch został obsłużony bez większych wpadek. Biura pracują dłużej, a internetowe łącza mają zapas przepustowości, dzięki któremu serwis internetowy przetrzyma atak Internautów znajdujących się w stanie zakupowej gorączki. Tego typu działania widoczne były w tym roku w całym handlu. Salony EmPiku były otwarte dłużej niż normalnie, Media Markt w niedzielę 23 grudnia działał do północy, a w niektórych sklepach prezenty można było kupić jeszcze w wigilijne południe.

Święta minęły i choć część upominków nie dotarła do klientów min. w wyniku zbyt niskiej wydajności Poczty Polskiej, handlarze już zaczynają kusić wyprzedażami, które pozwolą na wyczyszczenie magazynów z pozostałości wcześniej zgromadzonych zapasów. Przed nami jeszcze tylko sylwestrowe szaleństwo i będzie można w spokoju wejść w kolejny rok kalendarzowy. Nie wszystkim jednak ten spokój będzie dany, a już z pewnością nie osobom, które nie wymieniły jeszcze dowodów osobistych na nowe.

Czytaj dalej »

Kinga Dunin pisze:

Teraz więc zamiast Giertycha Stefan Niesiołowski będzie się wypowiadał z pogardą oraz kompletnym brakiem empatii i zrozumienia o mniejszościach seksualnych. I jak zwykle nikt na to nie zareaguje, no, chyba że wyślemy go na delegację gdzieś w świat.

Pani Kingo, już ktoś zareagował i jest to Pani. Mniejszości seksualne i osoby zaangażowane w ich sprawę od tego właśnie mają swoje organizacje, demonstracje, akcje społeczne i dostęp do mediów tradycyjnych i elektronicznych, by reagować. Przecież tak to się powinno robić w społeczeństwie obywatelskim, w którym chcemy uczestniczyć, niezależnie od definicji tego pojęcia.

Czytaj dalej »