Problemem jest, jak zwykle, polityczna rzeczywistość, w której żyjemy. O bonie rozmawiałem już z wieloma osobami i zazwyczaj te, które z pomysłem się zgadzały były przekonane tak czy inaczej. Tutaj wymagana jest zmiana mentalności i duża dawka politycznej wytrzymałości na ataki. Prawdziwym problemem będą nie rektorzy tylko studenci aktualni i potencjalni, którzy stanowią dość znaczącą porcję elektoratu, w dodatku perspektywicznego, bo głosującego po raz pierwszy lub drugi. Już powstało coś, co nazywa się “Inicjatywą Przeciwko Płatnym Studiom” (http://ipps.glt.pl/), a to dopiero początek.

Co ciekawe, rektorzy państwowych uczelni za problem uznają to, co jest największym atutem zarządzanych przez nich placówek czyli zaplecze badawcze i kierunki, których próżno szukać w szkołach prywatnych. Nie ma liczącego się, prywatnego zakładu matematyki czy fizyki jądrowej. Rozumowanie idzie mniej więcej tak: uczelnie prywatne uruchamiają jedynie “tanie” kierunki, więc łatwiej będzie im się utrzymać. Tymczasem kierunki techniczne również silnie przyciągają, a konkurencji prywatnej praktycznie brak, nie licząc informatyki i hybryd takich jak informatyka i ekonometria. Być może molochy takie jak UJ będą musiały nieco przyciąć limity na bardziej egzotycznych studiach ale to w większości będzie przecież spełnienie postulatu rektorów uczelni technicznych - cięciom podlegać przecież będą humanistyczne przechowalnie, których nadmiar aż kłuje w oczy, a które będą miały najsilniejszą konkurencję.